jenot (Nyctereutes procyonoides)

jenot (Nyctereutes procyonoides)

Innym gatunkiem rodziny psów, występującym na obszarach lesistych, jest jenot (Nyctereutes procyonoides). Jego naturalny zasięg obejmuje wschodnią Azję, ale w wyniku sztucznego rozprowadzenia zwierzę to weszło, jako stały składnik, do fauny ssaków azjatyckiej i europejskiej części Związku Radzieckiego. W roku 1955 jenot przekroczył wschodnią granicę Polski i obecnie spotyka się go w całym kraju. Ssak ten, o długości ciała 65-80 cm i ogona 15-25 cm, w lecie osiąga ciężar 4-6 kg, a w jesieni — do 10 kg. Ciało jego jest pokryte bardzo puszystym futrem o barwie brudnoszarej z rudym nalotem. Wzdłuż kręgosłupa ciągnie się czarna smuga, rozszerzająca się w okolicy łopatek.

Jenot zamieszkuje lasy różnych typów, a także zarośla krzewiaste. Kryje się w rozpadlinach gruntu i wykrotach, czasami w wykopanych przez siebie norach, a często w stogach siana i słomy, w pryzmach torfu na torfowiskach, w starych ziemiankach i okopach pozostałych po wojnie. Prowadzi nocny tryb życia. Niekiedy odbywa wędrówki w poszukiwaniu pokarmu. Żywi się głównie jaszczurkami, drobnymi gryzoniami, rybami, żabami i owadami, ale nie gardzi także owocami i ziarnem. Osobniki żyjące na brzegach mórz zjadają także jeżowce i kraby. Jeżeli w jesieni jenot nagromadzi w organizmie dostateczną ilość tłuszczu, na krótko w okresie zimy zapada w sen. Jest to wyjątkowe zjawisko w rodzinie psów.

Jenoty trzymają się przeważnie parami. Rzadko tylko w czasie rui, przypadającej w końcu stycznia lub na początku lutego, jedna samica jest otoczona kilku samcami. W takim przypadku dochodzi między rywalami do walk, które są najczęściej bezkrwawe. Po ciąży trwającej 59-64 dni samica rodzi przeważnie 5-7 młodych, jednak znane są przypadki urodzenia nawet 19 szczeniąt. Młode są ślepe, a ich ciało jest pokryte miękką, prawie czarną sierścią. Oczy otwierają po 9-10 dniach, a z nory wychodzą po raz pierwszy po dwóch tygodniach. Samica karmi swe potomstwo mlekiem przez 2 miesiące, lecz już w drugim miesiącu życia młode zaczynają jeść pokarm zwierzęcy. Wychowywaniem młodych zasadniczo zajmuje się matka, ale ojciec trzyma się w pobliżu i bierze udział w zdobywaniu pokarmu.

W związku z nocnym trybem życia, najlepiej rozwiniętymi zmysłami u jenota są węch i słuch, natomiast wzrok jest dość słaby.