Ssaki

hieny

hieny

Typowymi mieszkańcami suchych stepów są hieny, drapieżniki, które nie cieszą się popularnością wśród ludzi jako padlinożercy. Zwierzęta te, o masywnej budowie, mają silne kończyny, mocny łeb z krótkimi prawie nagimi uszami, silne szczęki o dużych zębach przystosowanych do miażdżenia kości. Przednie kończyny są znacznie wyższe od tylnych, co nadaje tym drapieżnikom przykucnięty wygląd.

Hieny prowadzą nocny tryb życia, a w ciągu dnia śpią w jaskiniach lub norach. Na poszukiwanie pokarmu wychodzą po zapadnięciu ciemności. Całą noc wędrują, wydając charakterystyczne głosy przypominające histeryczny śmiech, a czasem wycie wiatru. Główne ich pożywienie stanowi padlina. Przy znalezionym trupie gromadzą się zwykle liczne osobniki, nawet hieny cętkowanej, która w innych przypadkach nie spotyka się ze swymi współplemieńcami. Ponieważ na terenie występowania hien padliny jest zwykle dużo, nie muszą one samodzielnie atakować i zabijać. Niekiedy tylko w razie silnego głodu napadają na żywe zwierzęta. Ponieważ boją się dużych ssaków, ich ofiarą stają się przeważnie drobne gatunki, między innymi owce. Zdarza się też, że hieny polują w sąsiedztwie osiedli ludzkich, jednak najmniejszy ruch lub hałas wywołuje ucieczkę tych drapieżników. Znane “są wszakże przypadki atakowania śpiącego człowieka, który normalnie wywołuje u hien lęk. Mimo swej żarłoczności hieny są bardzo wytrzymałe na głód i mogą przez dłuższy czas obywać się bez pokarmu.

Ciąża u hien trwa 13 tygodni. W jednym miocie bywa 2-5 młodych. Poród odbywa się w rozpadlinach lub w zagłębieniach gruntu. Młode rodzą się dobrze rozwinięte, z otwartymi oczami i zaraz po urodzeniu umieją chodzić. ‘Rodzeństwo gryzie się między sobą i często mocno kaleczy. Z tego powodu w ogrodach zoologicznych młode hieny trzyma się pojedynczo.

W południowej i wschodniej Afryce, na południe od Sahary, występuje hiena cętkowana zwana też plamistą (Crocuta crocuta). Żyje ona pojedynczo na stepach, w lasostepach, a niekiedy także na pustyniach. Długość jej ciała wynosi około 1,3 m (zdarzają się i większe okazy), a wysokość w kłębie około 80 cm. Sierść jest rdzawobrązowa lub szara w ciemnobrązowe cętki nierównomiernie rozrzucone.

Drugim gatunkiem żyjącym na otwartych przestrzeniach jest hiena pręgowana (Hyaena hyaena). Występuje ona w całej północnej części Afryki i przez Syrię, Palestynę i Półwysep Arabski sięga aż do Indii. Jest mniejsza od hieny cętkowanej, jej długość nie przekracza zwykle 1 m. Ciało pokryte ma futrem, które na grzbiecie tworzy obfitą grzywę. Charakterystyczne dla tego gatunku są pionowe pasy po obu stronach ciała, ciemnej barwy na znacznie jaśniejszym tle. Na nogach występują ciemne paski poziome. Żyje parami lub grupami. Jest zwierzęciem dość pospolitym; na terenach nie zamieszkałych przez człowieka żyje licznie.